De sneltoets voor spraakgestuurd typen op elk besturingssysteem

Elke sneltoets voor spraakgestuurd typen in één tabel

De tabel oogt willekeurig totdat je het mechanisme erachter ziet. Sneltoetsen voor spraakgestuurd typen leven op drie lagen, en de laag bepaalt waar de sneltoets werkt.

De OS-laag. Win+H en de dicteersneltoets van de Mac horen bij het besturingssysteem. Het OS beheert het toetsenbord en de tekstcursor, dus deze werken in elke app met een tekstveld: Kladblok, een browser, je e-mailprogramma, het naamvak waarmee je een bestand hernoemt.

De app-laag. Ctrl+Shift+S hoort bij Google Docs, en Option+F1 hoort bij Word. De app vangt de toetsaanslag binnen zijn eigen venster op, dus overal anders doet de sneltoets niets. Druk Ctrl+Shift+S in Slack en Slack haalt zijn schouders op. Ik doe het nog steeds zo'n één keer per week. Er gebeurt niets. Ik doe het toch.

De hulpprogramma-laag. Een dicteer-app als Whisper registreert één globale sneltoets bij het OS, neemt op zolang je hem ingedrukt houdt en plakt de transcriptie bij je cursor, in welke app die cursor ook staat. Eén laag boven de apps, even ver reikend als het OS, maar jij kiest de toets.

Het model voorspelt ook de manieren waarop het misgaat, en dat is het nuttige deel. Een OS-sneltoets breekt wanneer de OS-functie een afhankelijkheid kwijtraakt: geen internet, geen microfoontoestemming. Een app-sneltoets breekt zodra je de app verlaat, by design. Een globale sneltoets breekt alleen wanneer een ander programma dezelfde combinatie eerder heeft ingepikt, en daarom is het kunnen wijzigen ervan belangrijker dan welke standaardtoets hij meekrijgt.

Windows: druk Win+H en begin te praten

Houd de Windows-toets ingedrukt en tik op H, en de balk voor spraakgestuurd typen klapt naar beneden, klaar om te luisteren. Dezelfde sneltoets werkt op Windows 11 en Windows 10. Windows 10 noemt de functie dicteren, Windows 11 doopte het om tot spraakgestuurd typen, en de toetsen veranderden nooit. Volgens de documentatie van Microsoft over spraakgestuurd typen heb je drie dingen nodig voordat het transcribeert: een internetverbinding, een werkende microfoon en je cursor geparkeerd in een tekstvak. Mist er één, dan opent de balk wel, maar verschijnt er geen tekst.

Zodra het draait, neemt het gesproken opdrachten aan. Zeg "Verwijder dat" of "Selecteer dat" en het bewerkt voor je. Het bereik gaat ook verder dan de voor de hand liggende talen: er zijn er meer dan 40 te installeren voor spraakgestuurd typen. De nieuwere fluid dictation-modus van Microsoft, die stopwoorden opruimt terwijl je praat, blijft voorlopig exclusief voor Copilot+ pc's en Engelse landinstellingen.

Wanneer Win+H zich misdraagt, vertelt het symptoom je welke afhankelijkheid het liet afweten. Als de toets niets opent of na een paar woorden stopt met luisteren, begint de oplossingslijst bij de privacyschakelaar van de microfoon. Als de microfoonknop in de balk voor spraakgestuurd typen grijs is, heeft Windows de microfoon op systeemniveau geblokkeerd. En als je lang genoeg in het luchtledige hebt getypt om een vervanging voor Win+H in zijn geheel te willen, dan is er een hele categorie tools daarvoor. Dit artikel houdt zich verre van het reparatiewerk; die drie gaan de diepte in, zodat dit artikel een kaart kan blijven.

macOS: druk de dicteertoets, of stel je eigen toets in

Apple geeft je drie deuren naar dezelfde kamer. Druk op de microfoontoets als je functietoetsrij er een heeft, druk op de toetsenbordsneltoets voor Dicteren, of kies Wijzig > Start dicteren in de menubalk. De woordkeuze doet ertoe: de dicteergids van Apple spreekt over "de toetsenbordsneltoets voor Dicteren" omdat er geen enkele universele toets is. De sneltoets is wat het pop-upmenu Sneltoets onder Systeeminstellingen > Toetsenbord > Dicteren aangeeft, en met Pas aan kun je je eigen toetsen indrukken.

Stoppen volgt hetzelfde patroon, maar dan andersom. Escape, de microfoontoets of nogmaals de sneltoets beëindigen allemaal de sessie, en Dicteren hangt uit zichzelf op na 30 seconden stilte. Dat automatische stoppen overvalt mensen midden in een gedachte. Pauzeer even om naar een woord te zoeken, en de popover is al naar huis vertrokken.

De saaie waarheid is dat de Mac-opzet de meest beschaafde van alle ingebouwde varianten is: een echte instellingenpagina, een keuze uit toetsen, een menu als terugvaloptie. De prijs is dat "wat is de dicteersneltoets op een Mac" geen antwoord in één zin heeft, en zo wordt een supportvraag een rondleiding door de instellingen. Schrijf je langer dan een halve minuut achter elkaar, dan is de stiltegrens van 30 seconden de muur waar je het eerst tegenaan loopt. Onze gids over spraak naar tekst op de Mac behandelt wat je ertegen kunt doen.

Google Docs en Word hebben hun eigen sneltoetsen

Google Docs behandelt spraakgestuurd typen als een editorfunctie. De sneltoetsenlijst van Google plaatst het onder "Andere tools en navigatie": Ctrl+Shift+S op Windows en ChromeOS, Cmd+Shift+S op een Mac, of Hulpprogramma's > Spraakgestuurd typen in het menu. Google geeft aan dat de functie werkt in de actuele versies van Chrome, Edge en Safari, en je microfoon moet aanstaan en vrij zijn voordat de pagina hem kan gebruiken. Er verschijnt een microfoonvak op de pagina; klik erop of druk nogmaals op de sneltoets om te stoppen.

We schreven een apart stuk over dicteren in Google Docs voor de uitgebreide versie, inclusief wat je doet als de sneltoets stil blijft.

Word is rommeliger, en dat zeg ik met de genegenheid van iemand die alle drie zijn documentatiepagina's heeft gelezen. Word voor Mac start Dicteren met Option+F1. Word voor Windows documenteert helemaal geen startsneltoets: je klikt op de knop Dicteren op het tabblad Start, en Alt+` (de backtick-toets, linksboven, voor het laatst gebruikt in 2019) staat alleen gedocumenteerd om een gepauzeerde sessie te hervatten. Elke variant heeft een Microsoft 365-aanmelding, een microfoon en een actieve internetverbinding nodig. Eén product, drie platforms, drie verschillende antwoorden op "welke toets".

Eén sneltoets die in elke app werkt

Whisper zit op de hulpprogramma-laag, dus één sneltoets dekt alles daarboven. De standaard is Ctrl+Space op Windows en Command+Option op een Mac: houd de twee modificatietoetsen samen ingedrukt, praat, laat los om te stoppen. De transcriptie wordt geplakt waar je cursor staat, in Outlook, Docs, Slack, een code-editor of het zoekvak van je boekhoudsoftware. Geen sneltoets per app, en geen gecontroleer of dit venster wel een van de uitverkorenen is.

De toets zelf is van jou om te wijzigen. In de instellingen zit een veld "Opname-sneltoets". Klik erop, druk een willekeurige combinatie in, klaar; Escape annuleert de invoer en een resetknop herstelt de platformstandaard. Dat veld bestaat dankzij een e-mail die om 02:14 uur binnenkwam: "Cmd+Shift+Space laat mijn muzieksoftware crashen. Dit is onbruikbaar. Geld terug."

Ik was wakker, om redenen die elke ouder herkent, en ik had de sneltoets in de vroege versies hardgecodeerd. Het instelbare veld ging om 02:22 uur live. De gebruiker antwoordde om 02:31 met één woord, "bedankt", en vroeg nooit meer om geld terug. Acht minuten van klacht tot oplossing is geen proces dat ik kan beloven. Het instellingenpaneel dat eruit voortkwam is permanent.

De opname past zich aan hoe jij praat, niet andersom. De automatische modus neemt op zolang je de toets ingedrukt houdt en transcribeert zodra je loslaat, wat natuurlijk aanvoelt voor korte uitbarstingen. De handmatige modus start met één tik en stopt via een knop in de overlay, voor dicteersessies die lang genoeg duren dat een toets vasthouden vervelend wordt. De lokale modus draait de hele pijplijn op je eigen machine en werkt offline na een eenmalige modeldownload van ongeveer 140 MB tot 3 GB, afhankelijk van het model.

Hier is de mening waar dit artikel omheen heeft gedraaid: de beste productiviteitstruc is minder stappen, niet snellere stappen. Vier sneltoetsen uit je hoofd zijn vier beslissingen vóór het eerste gesproken woord, vijf als je het onthouden in welke app je zit meetelt. Eén toets die overal werkt haalt het beslissen weg, niet alleen het typen — en het typen dat het wegneemt was het trage deel, 40 woorden per minuut tegenover 145 gesproken.

Wanneer je Whisper kunt overslaan

Als je een paar keer per week een zin of twee dicteert, zijn de ingebouwde opties genoeg en kosten ze niets. Win+H zit al op elke Windows-machine, ondersteunt meer dan 40 talen en neemt gesproken interpunctie-opdrachten aan. Dicteren op de Mac is één microfoontoets ver weg en handelt korte berichten prima af. Speelt je hele schrijfleven zich binnen Google Docs af, dan is Ctrl+Shift+S gratis en zit het waar je werkt. Installeer een speciale dicteertool wanneer de kleine lettertjes je tijd beginnen te kosten: de internetvereiste, de stiltegrens van 30 seconden, de sneltoets die buiten één app het laat afweten. Tot die tijd: hou je geld op zak.

Ergens in een usability-lab praten iemand die hielp Ctrl+Shift+S te kiezen en iemand die hielp Win+H te kiezen niet meer met elkaar. De rest van ons krijgt een tabel. Print hem uit, of sla het uit-je-hoofd-leren over en koppel één toets die je van app naar app volgt. Ik koos de tweede optie, wat goed uitkomt, want ik verkoop hem. De tabel hierboven is hoe dan ook van jou.